Παρουσίαση ποιητικής συλλογής της Ευτυχίας - Αλεξάνδρας Λουκίδου "Όροφος μείον ένα"


Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών και ΝΕΠΟΣ άλλη μια φορά σε συνεργασία για τα πολιτιστικά δρώμενα των Σερρών, συγκεκριμένα για την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Ευτυχίας-Αλεξάνδρας Λουκίδου, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιουνίου στον χώρο της Βιβλιοθήκης (με τη συνεργασία των εκδόσεων Καστανιώτη).
«Όροφος Μείον Ένα» ο τίτλος και κάπως έτσι η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου έφτασε στην πέμπτη της ποιητική συλλογή. Αφιερωμένη στον θάνατο του πατέρα της, η συλλογή έχει ως θέμα το θάνατο, για την ακρίβεια, την πορεία μέχρι το θάνατο, αποτελώντας έτσι κάτι σαν ημερολογιακή καταγραφή της πορείας αυτής. Ο τίτλος έχει διττή σημασία: συμβολίζει αφ’ ενός τον όροφο που βρίσκεται κάτω από τα νοσοκομεία, όπου γίνονται οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοβολίες, και αφ’ ετέρου έναν «όροφο» κάτω από τη γη. Εξ ου και το εξώφυλλο με έναν άντρα αναποδογυρισμένο κάτω από χώματα.

Ως εκ τούτου, φτάνω στο συμπέρασμα ότι η συλλογή χαρακτηρίζεται από έντονο πεσιμισμό.
«Δεν ξέρω αν είναι πεσιμιστική», απαντάει η ποιήτρια, «αν και πεσιμιστική είναι η ίδια η ζωή. Υπάρχει βέβαια και η αισιόδοξη πλευρά, αλλά δεν είναι αυτή που μας οδηγεί στο να κάνουμε τέχνη. Αυτό που καταγράφεται είναι ο μη παράδεισος, το οδυνηρό. Ουσιαστικά η τέχνη και ειδικότερα η ποίηση λειτουργεί σαν διαμαρτυρία, σαν ένα συλλαλητήριο προκειμένου να έχουμε όσα στερούμαστε. Αν τα είχαμε όλα, θα έπρεπε να καταργηθεί η ποίηση».

Σε ανάλογη υπαρξιακή και βιωματική διάσταση κινούνται και οι προηγούμενες συλλογές της.
«Βεβαίως δεν πρόκειται για βιώματα που αφορούν μόνο σε μένα, αλλά επεκτείνονται σε όλους τους ανθρώπους. Εξάλλου, η ζωή, ο έρωτας και ο θάνατος είναι τα βασικά θέματα της τέχνης».

Πώς πορεύεται όμως ένας ποιητής σε μια εποχή που η ποίηση δύσκολα εκδίδεται και δύσκολα βρίσκει αναγνώστες;
«Είναι δύσκολο να βρεις έναν εκδότη, ο οποίος θα πιστέψει στον συγγραφέα, στον ποιητή. Ειδικά για την ποίηση τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα από ότι για το μυθιστόρημα ή το διήγημα. Υπάρχουν βέβαια και εκδότες που τους ενδιαφέρει να δημοσιεύσουν καλή ποίηση, ενώ αντίθετα κάποιοι άλλοι για λόγους εμπορικούς εκδίδουν πολλές ποιητικές συλλογές, που δεν είναι όμως αξιόλογες».

Όσον αφορά στο αναγνωστικό κοινό, η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου πιστεύει ότι μπορεί η ποίηση να μην έχει την ίδια απήχηση με άλλα είδη λογοτεχνίας, αλλά έχει αρχίσει να ανεβαίνει σε σχέση με το παρελθόν.
«Σε αυτό μας έχει βοηθήσει πολύ η Κική Δημουλά, τα κανάλια, καθώς και το διαδίκτυο. Στο διαδίκτυο υπάρχουν πολλές ποιητικές ανθολογίες και γίνεται αξιόλογη δουλειά».


Τι θέση μπορεί να έχει μια γυναίκα σε έναν χώρο που φαίνεται να διαπρέπουν ως επί το πλείστον άντρες; Η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου έχει διαφορετική άποψη.
«Δεν ξέρω αν όντως διαπρέπουν άντρες περισσότερο. Αντίστοιχα με τους μεγάλους άντρες ποιητές υπάρχουν εξίσου αξιόλογες γυναίκες ποιήτριες. Εμένα πάντως αυτό που με ενδιαφέρει είναι η καλή ποίηση και όχι από ποιον ή ποια προέρχεται. Βέβαια, θα ήταν αναμενόμενο να γράφουν οι γυναίκες περισσότερο, γιατί είναι πιο συναισθηματικές και έχουν πιο λυρικό λόγο, αλλά η κοινωνία απαιτεί τόσα από αυτές που δεν μπορούν να αφιερωθούν. Οι άντρες έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Ωστόσο, η ποίηση δεν είναι κάτι που μπορείς να το αφήσεις για αργότερα, όταν θα έχεις τελειώσει με δουλειές και παιδιά. Την ποίηση ή την έχεις και σε ενοχλεί και σε ξυπνάει τη νύχτα ή δεν την έχεις».

Η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου προφανώς την έχει. Εκτός από τις επιτυχημένες συλλογές που έχει εκδώσει μέχρι στιγμής, έχει κερδίσει παράλληλα αρκετά βραβεία και το δείγμα της δουλειάς της που παρουσίασε στην εκδήλωση ήταν αξιόλογο. Για την ποιητική συλλογή «Όροφος Μείον Ένα» μίλησε ο Δημήτρης Αθηνάκης, μεταφραστής, ποιητής και συνεργάτης του site της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών, και ποιήματα διάβαζε η ίδια η ποιήτρια, μπροστά σε ένα κοινό που έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Εφημερίδα: Σερραϊκό Θάρρος (18/06/2009)
Χρύσα Ιακώβου

 

Φ Ω Τ Ο Γ Ρ Α Φ Ι Ε Σ