Συγγραφέας του μήνα

Ζουμπουλάκη Μανίνα (Δεκέμβριος 2006)

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκα το 1960 και μεγάλωσα στην Καβάλα. Σπούδασα στην Αμερική Ιστορία της Τέχνης και Σωματική Αγωγή. ΄Εχω δουλέψει στον ?Ταχυδρόμο? (?82-?89), στα ?Πρόσωπα?, στο ?Κλικ?, ?Diva?, ?Μen? (?89-?93), ?Nitro?, ?Down Town?, ?Elle? και ?Time out? ως δημοσιογράφος. Σήμερα γράφω στα ?Elle?, ?PinkWoman? , ?Athens voice?, ?Look?, και ?Home?. ΄Εχω μεταφράσει περί τα 30 βιβλία για τις εκδόσεις ?Κάκτος? (μεταξύ των οποίων ?Πέρα από την Αφρική? της Κάρεν Μπλίξεν, και ?Αρχαία Απογεύματα? του Νόρμαν Μέηλερ) και άλλα τόσα ?Αρλεκιν?. Δούλεψα στο ραδιόφωνο ως παραγωγός (Top Fm, ΕΡΑ 4, Κανάλι 15, Κανάλι 5, Μελωδία).
Συνέγραψα το σενάριο στις ταινίες «Ελεύθερη Κατάδυση» του Γιώργου Πανουσόπουλου (?94) και «Ριζότο» της Ολγας Μαλέα (?01). ΄Εχω βγάλει τρείς συλλογές διηγημάτων («Κενά Μνήμης» ?93, «Μυροβόλος Ανοιξις» ?95, «Η ζωή (δεν) είναι ταινία» ?02), και τρία μυθιστορήματα: «Φεύγα» ?00, «Η σκόνη της Ημέρας», ?03. Όλα τα παραπάνω είναι από τις Εκδόσεις «Ιστός». Το τρίτο μυθιστόρημα, «Αληθινή Σταρ», κυκλοφόρησε τον Ιούνιο ΄04 από τις εκδόσεις «Ωμέγα», είναι σάτιρα του κόσμου των Media και βρίσκεται στην 10η έκδοση.
Το «Φεύγα» έγινε σήριαλ με δικό μου σενάριο και παίχτηκε στο Mega το χειμώνα του ?02-03.
To 2006 έγραψα το σενάριο του σήριαλ «Ξέχασέ με» μαζί με τον Βαγγέλη Νάση για τον Alpha, με πρωταγωνιστές την Δ. Ματσούκα, Αλκη Κούρκουλο, Γ. Κιμούλη κ.α. Συμμετείχα με κάποια κείμενα στην εκπομπή του Τάκη Ζαχαράτου «Ζω ένα δράμα» στο Mega. Το σενάριο της τηλεταινίας μου «Απαγωγή», με πρωταγωνίστρια την Εβελίνα Παπούλια, θα προβληθεί στο Mega τον Ιανουάριο του 2007 σε δύο μέρη, στη σειρά ?Safe sex?.

ΒΙΒΛΙΑ
Κενά Μνήμης
Μυροβόλος Ανοιξις
Φεύγα
Η ζωή (δεν) είναι ταινία
Η σκόνη της ημέρας
Αληθινή σταρ

*Το εγχειρίδιο «Πώς να γράψεις» που ολοκλήρωσα πρόσφατα πρόκειται να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο 2007 από τις εκδόσεις Intro Books.

ΣΕΝΑΡΙΑ
«Ελεύθερη κατάδυση» (ταινία μεγάλου μήκους), με τον Γ. Πανουσόπουλο, 1994
«Ριζότο» (ταινία μεγάλου μήκους), με την Ο. Μαλέα, 2001
«Φεύγα!» (σήριαλ, Mega), 2003-4
«Ξέχασέ με» (σήριαλ, Alpha), με τον Βαγγέλη Νάση, 2005-6
«Απαγωγή» (τηλεταινία, Mega), 2007

ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ:
ΕΛΚΕΠΑ Β .Ελλάδος, ?85-?86, ?86-΄87, «Σύνταξη κειμένου».
Δήμος Θεσσαλονίκης, ?97: σειρά διαλέξεων στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Δημήτρεια στα Σχολεία», με θέμα «Το δημιουργικό γράψιμο».
Δήμος Ρέντη, σεμινάρια «Δημιουργικού Γραψίματος», ?01.
Σεμινάρια δημιουργικού γραψίματος Συλλόγου Δ/Ν Αλμωπίας «Μ.Αλέξανδρος», Δήμου Αριδαίας, Δήμου Εξαπλατανου, Μέσης Εκπαίδευσης, ?03.
Σεμινάρια Δημιουργικού Γραψίματος στην Φλώρινα, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, άνοιξη 2006)

ΓΙΑΤΙ ΓΡΑΦΩ
«Γράφω επειδή μου αρέσει» ? το οποίο είναι πολύ σαχλή απάντηση και απαιτεί επεξήγηση: γράφω γιατί μόνον έτσι μπορώ να καταλάβω τη ζωή, τις σχέσεις, τους έρωτες, την ταλαιπωρία, την επιτυχία, την αποτυχία, τις φιλίες, τις απώλειες, τα εμπόδια, τα χτυπήματα της Μοίρας, τα πάντα. Μόνον γράφοντας προχωράω. Διαχειρίζομαι και συνειδητοποιώ και επεξεργάζομαι όλα τα παραπάνω καθισμένη μπροστά σ΄ένα πληκτρολόγιο ή σ?ένα μπλοκάκι με μολύβι Β2 στο χέρι. Ψάχνω να βρώ απαντήσεις, ερωτήσεις και ουσία «βάζοντας τα πράγματα στο χαρτί», συχνά χωρίς πρότερη σκέψη, χωρίς να ξέρω δηλαδή τι σκατά θα γράψω στην πορεία?αλλά επειδή αυτή είναι η πορεία που διάλεξα πολύ μικρή και την ακολουθώ ακόμα.
Την ακολουθώ λοιπόν (την πορεία του γραπτού λόγου) επειδή μου αρέσει. Επειδή με βοηθάει να ανακαλύπτω τις Μαύρες Τρύπες μου πριν με καταπιούνε, για την ακρίβεια πολλές φορές με αρπάζει απ΄το μαλλί στο χείλος μιάς Μαύρης Τρύπας και με σώζει στο παρατσάκ. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που γράφει κανείς. Εγώ γράφω επειδή αυτός είναι ο τρόπος που βρήκα για να σώζω τη ζωή μου. Και δεν το λέω περιφραστικά ή μεταφορικά, κάθε άλλο: σε εποχές κρίσης, πάντα «κάτι έχω να γράψω». Κάτι σκέφτομαι, κάτι ετοιμάζω, κρατάω σημειώσεις για ένα (και καλά) συγκεκριμένο θέμα, συγκεντρώνω στοιχεία και παρατηρήσεις, κουβαλάω στο μυαλό μου μια ιστορία που ψάχνει ευκαιρία να απλωθεί στο χαρτί και τέτοια.
Δεν λέω ότι είμαι καλά στα μυαλά μου αλλά ποτέ δεν ήμουν, κι αν δεν έγραφα θα ήμουν για τα σίδερα κανονικά. Ή ίσως να ήμουν πολύ χειρότερος άνθρωπος. Για να γράφεις, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να διαβάζεις ? και όποιος διαβάζει ξέρει ότι τα βιβλία είναι μία μέθοδος για να γίνεις σιγά-σιγά καλύτερος άνθρωπος. Αποκλείεται να γίνεις χειρότερος ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι γίνεται η στραβή και διαβάζεις τα λάθος βιβλία.
Φυσικά γράφω και για να ζώ: από άρθρα, σενάρια, ακόμα και βιβλία, καταφέρνω να βγάζω τα προς το ζην, αν και δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι το ζην να΄ναι ουσιαστικό, πολύ γεμάτο, και με το γράψιμο γίνεται πληθωρικό. Καταλαβαίνεις πόσο η ζωή σου ξεχειλίζει από ζωή όταν γράφεις. Μαθαίνεις τον εαυτό σου και τους άλλους, τα αισθήματα, συναισθήματα και όνειρά σου, εξερευνάς άγνωστους κόσμους με πολύ κέφι και ποτέ δεν χάνεις την διάθεση να στρίψεις άλλη μια γωνία, να πέσεις με τα μούτρα σ΄έναν άγνωστο κόσμο επειδή αυτό σε θρέφει. Βασικά δηλαδή, επειδή αυτό σου αρέσει.
Στα 15 μου, που ανακάλυψα ότι το γράψιμο ήταν η διέξοδος ώστε να μην σαλτάρω από κανένα παράθυρο, φανταζόμουν ότι ήτανε κάτι προσωρινό. Ένα μικρό κόλπο για να τα βρίσκω με τον εαυτό μου, ένα συνήθειο που θα το ξεπερνούσα μεγαλώνοντας. Αλλά με κάποιον μυστήριο τρόπο ξέρετε, οι συγγραφείς δεν μεγαλώνουν ποτέ. Ετσι όταν γράφω είμαι ακόμα 15, άντε 18 χρονών, και οι δυνατότητες που ανοίγονται μπροστά μου είναι ατελείωτες?και καμία μα καμία απ΄αυτές δεν συμπεριλαμβάνει σάλτο από παράθυρο.

Μανίνα Ζουμπουλάκη


Λίστα όλων των Συγγραφέων