Συγγραφέας του μήνα

Βιστωνίτης Αναστάσης (Μάρτιος 2008)

Σπουδές: Σπούδασε Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες αλλά από πολύ νέος ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία, τη δημοσιογραφία και τις Γραφικές Τέχνες.

Επαγγ. Σταδιοδρομία: Από το 1983 ως το 1988 διέμενε στις ΗΠΑ, όπου εργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης και στη συνέχεια αρχισυντάκτης της καθημερινής ελληνοαμερικανικής εφημερίδας Πρωινή στη Νέα Υόρκη. Το 1996 ήταν επιμελητής (General Editor) του Φακέλου Υποψηφιότητας (Gandidature File) με τον οποίο η Αθήνα κέρδισε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Παράλληλες Δραστηριότητες: Έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια, συμπόσια, φεστιβάλ και ποιητικές αναγνώσεις στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Από το 1996 ως τον Μάιο του 2001 υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Ευρωπαίων Συγγραφέων (European Writers' Congress) και τον Σεπτέμβριο του 2003 εξελέγει Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας.

Ξένες Γλώσσες: Αγγλικά
Διευθ. Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου: anavist@otenet.gr



Εργογραφία:

ΠΟΙΗΣΗ

Μετοικεσία, Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1972, σελ. 32.
Ανιχνευτές, Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1974, σελ. 40.
Alone (ποιήματα στον Ε.Α. Poe), Αθήνα, Αστήρ, 1975, σελ. 32.
Τέφρες, Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1980, σελ. 48.
Έδαφος, Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1981, σελ. 48.
Καταγωγή, Αθήνα, Εστία 1984, σελ. 64.
Οι κήποι της Σελήνης, Αθήνα, Ρόπτρον, 1990, σελ. 48.
Χώμα από ουρανό (ποίηση 1983 - 1995), Αθήνα, Πατάκης, 1996, σελ. 160. ISBN : 960-360-904-8
Ο ήλιος στην τάφρο, Αθήνα, Νεφέλη, 2004, σελ. 50
Η εσωτερική εξορία (συγκεντρωτική ποίηση) 1971-1995, Ροές


ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Φάσματα φθοράς, (αφηγήματα), Αθήνα, Καστανιώτης, 1994, σελ. 112, ISBN 960-03-1191-9
Το ρόδο και ο λωτός (οδοιπορικό στο Πεκίνο), Αθήνα, Πατάκης, 1995, σελ. 284. ISBN 960-360-526-3
H κοίτη του χρόνου, (τόποι, πόλεις, άνθρωποι), Αθήνα, Πατάκης, 1999, σελ. 480. ISBN 960-378-212-2
Το τραίνο της λογοτεχνίας, (αφηγήματα), Αθήνα, Κέδρος, 2004, σελ. 130, ISBN: 960-04-2523-Χ
Λογοτεχνική γεωγραφία, Μεταίχμιο 2007

ΔΟΚΙΜΙΟ
Η κρίση και η καταστολή, Αθήνα, Νεφέλη, 1986, σελ. 192.
Οι σημαίες του αναχρονισμού, Τυπωθήτω-Δαρδανός, 2004, σελ. 255
Εx libris κείμενα για την λογοτεχνία του 20 αιώνα


ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ (επιλογή)
Γερμανικά


Anastassis Vistonitis, Wellen des schwarzen Meeres, Gedichte. Ubersetzt von Dadi Sideri-Speck. Verlag Im Waldgut.

Αναστάσης Βιστωνίτης, Κύματα της Μαύρης Θάλασσας, μετάφραση Ντάντη Σιδέρη Σπέκ, εκδόσεις Waldgut, σελ.48.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ:

BIOΓPAΦIA

Τρεις μετά τα μεσάνυχτα.
Mες στο ρολόι παραμονεύει ένα τετράποδο,
το μήνυμα που έστειλες δεν έφτασε ποτέ,
ήταν μια εγγραφή πολύ παλιά,
δίσκος που παίχτηκε, τρίφτηκε,
μέσα στους ήχους του μπήκαν άλλοι ήχοι,
διαλυμένες μελωδίες, κατεστραμμένα όργανα,
πρόσωπα, κινήσεις αργές σαν όνειρο.

Φυσάει αέρας σέρνοντας κουρέλια,
στο κενό κλυδωνίζονται
φαντάσματα, φάσματα, μνήμες.
Aυτούς που θυμούμαι απόψε
δεν ξέρω αν τους έχω δει ποτέ.
Mε ψεύδη τρέφεται το ανύπαρκτο,
το παρελθόν χρώμα κι απάτη.
H μνήμη δεν είναι παρά
το φόρεμα της άρνησης,
ένας τρόπος να οικειώνεσαι
εκείνο που πεθαίνει
μέσα στο ξένο αίσθημα,
το παράλογο λίκνο.

Έρχονται φίλοι και σπάει η ενότητα,
έρχεται εκείνο που εγώ αναγνώρισα,
ο τρόπος μου να καταχωρίζω τις εποχές,
να ορίζω τη γεύση του τυχαίου.
Κι η νύχτα, καταργώντας τα όρια,
ο μόνος δρόμος για να βγεις από τον κλοιό,
από τη δεσποτεία της μέρας.

Tώρα που ανθίζουν τα νερά,
τώρα που η λάσπη μαύρο φυτώριο
όπου μεγαλώνει ο ίσκιος των άστρων,
όπου γλιστρούν οι βάρκες του φεγγαριού,
η σκέψη τρέχει πιο γρήγορα απ? το μάτι
αποικίζοντας τις χώρες του νου.

Pευστό καλοκαίρι, κατάστικτο άπειρο,
νερό χωρίς τη γεύση του νερού,
χαράματα, κόκκινη αυγή
κι ο ήλιος μάτι του μεθυσμένου?
μέσα στην κόρη της αυγής το φως
άπεφθο και νικηφόρο μου είπε τα πάντα.
Το ίδιο φως που καίει τις πρωτεύουσες,
τα λαμπρά μαυσωλεία.

Kι έπειτα οι αρρώστιες του πολιτισμού:
μέθοδοι, σκοποί, προγράμματα? και τα χαρτιά
που φενακίζουν?

Mες στους σπινθήρες μεγάλωσα, έγινα άντρας.
Με το σπινθήρα εξορκίζω το φόβο.

Ρινίσματα από φως διασχίζουν τη νύχτα,
αρώματα από φως ανοίγουν το χώρο.
Αρώματα, ονόματα, μετέωρα, σηματοδότες
που συναιρούνται ? εδώ. Που αναιρούνται.

Xρώματα των άστρων,
αίθριοι ουρανοί,
πυρακτωμένα σίδερα και μάτια της ασφάλτου,
θάλασσες που γλιστρούν
κάτω από τα παιδικά μου χρόνια,
καράβια των μητροπόλεων, κλυδωνισμοί?

Tρεις μετά τα μεσάνυχτα,
μες στο ρολόι παραμονεύει ένα τετράποδο,
ανάβουν φώτα και κοιτάζω
τα χόρτα στην άκρη της νύχτας,
μακριά από τα γενέθλια χώματα ?
Ομως όλα τ? άστρα αστράφτουν παντού,
όπως απόψε,
τρεις μετά τα μεσάνυχτα,
διαλυμένες μελωδίες, κατεστραμμένα όργανα,
το μήνυμα που έστειλες δεν έφτασε ποτέ
και κολυμπούν μες στα νερά
αδιάφθορα και καθαρά σαν δάκρυα τ? άστρα.



Λίστα όλων των Συγγραφέων